Miriam Hommes
heeft een voorkeur voor het decoratieve. Op haar recente schilderijen zijn
bloemen nog steeds het hoofdmotief, maar deze vormen nu meer onderdeel van
een patroon. Het florale zit in veel van haar werk dik in de verf, terwijl
de achtergrond schraal en bijna doorzichtig is geschilderd. De schilderijen
krijgen hun contrasten vooral door een afwisseling tussen natuurlijk geschilderde
vormen en mozaïekachtige rasters en ritmische lijnpatronen. Kleuren en
sfeer zijn belangrijker dan de compositie.
Bloempatronen bij Miriam Hommes werken als traditionele, haast klassieke motieven
die je ook tegenkomt in een 17e eeuws schilderij of- vluchtig en vrij geschilderd
– in het werk van een impressionist. Het formaat van de doeken en vooral
de manier waarop zij het onderwerp in beeld brengt fascineert.
| |
|
|
||||||
| |
||||||||
| |
||||||||
|
|
|||||||
| |
||||||||
| |
||||||||
| |
||||||||
| |
||||||||
| |
||||||||
| |
||||||||
|
|
|
|||||||